My Thoughts! - by Prakash G.R.

He and She decided to shift to Coimbatore from Bangalore. He goes to Coimbatore on a weekend searching for a house. He found one and on Sat evening, he calls She to convey the message.

He : Hey She, good news, வீடு பார்த்துடேன்
She: Super. எந்த ஏரியா?
He : பீளமேடு தான். நல்ல வீடு, புடிச்சிருந்தது. உடனே அட்வான்ஸ் குடுத்துட்டு வந்துட்டேன்
She: என்னது. நான் பார்க்கவே இல்ல அதுக்குள்ள அட்வான்ஸ் குடுத்திட்டியா?
He : இல்லப்பா, நம்ம ஊரு இப்ப முன்ன மாதிரி இல்ல தெரியுமா? அடுத்தா வாரம் நீ வரதுக்குள்ள யாராச்சும் அட்வான்ஸ் குடுத்து புக் பண்ணிட்டா?
She: அது செரி. பாத்ரூம்ல கீசர் இருக்கு இல்ல?
He : பார்த்த மாதிரி தான் இருந்துச்சு. இருக்கும்பா.
She: என்னடா நீ? இதெல்லாம் கூட ஒழுங்கா பாக்கமாட்டியா? செரி. விண்டோல ஸ்கிரீன் போட ப்ரொவிஷன் இருக்கில்ல?
He : ம்ம்ம்ம். ஓ. இருக்குது. அதெல்லாம் இல்லாமயா?
She: நீ யோசிச்சு பதில் சொல்லறத பார்த்தா, எனக்கு என்னமோ நீ பொய் சொல்லற மாதிரி தெரியுது.
He : சீச்சீ. நிஜமாவே இருந்துச்சுப்பா.
She: பெட்ரூம்ல ஷெல்ப் இருக்கில்ல?
He : இல்லயே. அது இல்லாட்டி என்ன? பீரோ வாங்கிகிட்டா போச்சு.
She: போடா. எனக்கு பீரோ எல்லாம் வேண்டாம். ஹால்லயாவது இருக்கா?
He : ஹால்ல யாராச்சும் ஷெல்ப் வைப்பாங்களா? என்ன பேசற நீ?
She: அப்ப ஒரு ஷெல்ப் கூட இல்லாத வீட்ட பார்த்து அதுக்கு அட்வான்ஸ் வேற குடுத்துட்டு வந்திருக்க?
He : இப்ப அது இல்லாட்டி என்ன? வீடு புடிச்சுது. அட்வான்ஸ் குடுத்துட்டேன்.
She: எனக்கு தெரியாதா? பக்கத்து வீட்டுல பிகர் இருக்கா, அவங்க வீடு இங்க மொட்ட மாடில இருந்து தெரியுதான்னு பார்த்து நல்ல வீடுன்னு முடிவு பண்ணி இருப்ப.
He : அடிக்கள்ளி. கரெக்டா கண்டு புடிச்சிட்டியே. ஹீ ஹீ ஹீ
She: பேச்ச மாத்தாத. உண்மைய சொல்லு. வீட்டுல ஷெல்ப் இருக்கு தானே
He : ஹய்யோ. நிஜமாலுமே அந்த வீட்டுல ஷெல்ப் இல்லமா
She: இல்ல. நீ பொய் சொல்லற. அதெல்லாம் நீ பார்க்காம நீ அட்வான்ஸ் குடுக்க மாட்ட
He : ஷெல்ப் இல்லாதது எல்லாம் எனக்கு பெரிய விசயமா படல
She: நீ சும்மா விளையாடுற. உண்மைய சொல்லு
He : அட இது பொய் இல்ல. நிஜமாலுமே தான்
She: நான் நம்ப மாட்டேன். சொல்லு
He : நான் சொன்னாத்தான் நம்ப மாட்டேங்கறியே. நீ வந்து பார்க்கத்தான போற? அப்ப தெரியும்
She: நீ சொல்லறத பார்த்தா ஷெல்ப் இருக்கு போல
He : இல்லயே
She: போடா. விளையாட்டு போதும். சொல்லு
He : என்ன சொல்ல. அந்த வீட்டுல ஷெல்ப் இல்ல
She: நேர்ல மட்டும் இப்ப இருந்த, விளக்குமாறு தான். டென்ஷன் பண்ணாதடா. பாப்பாக்கு செரிலேக் கலக்க டைம் ஆச்சு. சொல்லு.
He : செரி செரி. உண்மைய சொல்லிடுறேன். பெட்ரூம்ல ஒன்னு, ஹால்ல ஒன்னு மொத்தம் ரெண்டு ஷெல்ப் இருக்கு போதுமா?
She: எனக்கு அப்பவே தெரியும். நீ சும்மா பொய் தான் சொல்லறேன்னு. செரி பாப்பா பசிக்கு சத்தம் போடுறா. bye.
He : bye (sigh)

எங்க சொல்லுங்க பார்க்கலாம். அந்த வீட்டுல ஷெல்ப் இருந்துச்சா இல்லயா?

written by Prakash G.R.

Yesterday I was speaking with my friend whose is thinking of getting a new car. He asked me, if I were to buy a car, which car will I decide. Nice question. Me making a decision?

Well, when was the last time I made a decision by myself? I digged into my memories and finally found it out. It was a nice evening and I was in Chennai. I was sitting in the balcony and was thinking “Should I marry or not”. I decided to get married. Thats it. After that I don’t decide much. Initially it was something like this:

He : Wow, what a nice shirt? I’m going to buy that.
She: What? A black shirt. No that will not fit you da. Let us look for something else

Read the “Let us” as “I will”. For the first few times it was little tough. After that I got used to that. Now its more or less like this:

(While driving)
He : Shall I take right and go thru Old Madras Road or turn left and go thru Airport Road
She: Thru Airport Road.

(Over a phone)
He : Hey She. What are you doing?
She: Cooking. Why?
He : illa, I’ve a small doubt. I need to name a variable. Which one sounds better? “isSynchronized” or “isInSync”.
She: Try “isSynced”

See, making decisions is no more my job. Its been delegated to her. Now, my friends ask me about which Car will I decide. Poor bachelor. He doesn’t have the comfort of having someone else do all the thinking and making decision. He has to do it by himself. I pity him.

PS:
In another two days, both chinna ammani and peria ammani are coming. Expect more He-She coming up

written by Prakash G.R.

She : என்னடா, இன்னைக்கும் ஆபீஸ்ல வேல சீக்கிரம் முடிஞ்சிடுச்சா?
He : ஆமா. ரெண்டு bug என் பேர்ல இருந்துச்சு. அத பிக்ஸ் பண்ணியாச்சு.
She : இப்ப என்ன? லேப்டாப் எடுத்துகிட்டு உக்காந்துக்குவியே?
He : இல்ல புள்ள. வெதர் ரொம்ப நல்லா இருக்கு. மொட்டை மாடிக்கு போய் பாட்டு கேட்க போறேன்

நம்ம ஆளு முகம் கழுவி; தலை சீவி; iPod எடுத்துட்டு மேல போறான்.

She : (மனசுக்குள்) என்னமோ செரியில்லயே. ஆபீஸ்க்கே கலைஞ்ச தலையும், கசங்கின சட்டையுமாத்தான் இவன் போவான். இப்போ என்ன தலை சீவி, அயன் பண்ணி வெச்ச T-shirt-ம்…

5 நிமிசம் கழிச்சி…

He : என்னது?
She : ஏன் முன்ன பின்ன பாத்தது இல்லியாக்கும்? காபி. குடிக்காமயே ஓடி வந்துட்ட, அதான் எடுத்துட்டு வந்தேன்.
He : செரி. அந்த புதுசா கட்டின பக்கத்து அபார்ட்மெண்ட்ல நாலாவது ப்ளாட்ல ஒரு பேமிலி குடி வந்திருக்கு பார்த்தியா?
She : இல்லயே ஏன்?
He : அங்க ஒரு பொண்ணு இருக்கு. ஏதோ எக்ஸாம்க்கு படிக்குது போல. சாயங்காலம் 6 மணியா போதும். டாண்ணு ஒரு புக் எடுத்துட்டு வந்து பால்கனில உக்காந்துக்கும்.
She : ம்ம்ம். நானும் நாலு நாளா எலி ஏன்டா இப்படி ஓடுதேன்னு புரியாம குழம்பிகிட்டு இருந்தேன். ஏன்டா. மனசுல என்ன +2 படிக்கற பையன்னு நெனப்பா? ஏழு கழுத வயசாச்சு, கல்யாணம் வேற முடிஞ்சாச்சு. இப்போ என்ன சைட் வேண்டி கிடக்கு?
He : அம்மணீ, வயசுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்பந்தம்? எத்தன வயசானாலும், இந்த விடலத்தனம் பசங்ச கிட்ட இருக்கதான் செய்யும்.
She : உடனே அம்மணீஈஈஈ-ன்னு கொஞ்சாத. இத இப்ப நிறுத்தப்போறியா இல்லயா?
He : அவங்கள நிறுத்தச்சொல்லு நான் நிறுத்தறேன்.
She : யார?
He : என்னதான் பசங்க விழுந்து, விழுந்து படிச்சு நல்லா எழுதினாலும், எல்லா செமஸ்டர்லயும் பொண்ணுகளுக்குனா ரெண்டு ரெண்டு மார்க் சேத்திப்போட்டாரே அந்த சேகர் சார், அவர நிறுத்தச்சொல்லு நான் நிறுத்தறேன். டைடல் புட் கோர்ட்ல லஞ்ச் டைம் போது அந்த 4th floor CTS பொண்ணு போட்டிருக்கற சுரிதார் நல்லா இருக்குன்னு நான் சொன்னப்ப, ‘நீ இன்னும் வளரவேயில்லயாடா’-ன்னு என்னப்பார்த்து கேட்டுட்டு, அடுத்த வாரமே அதே டிசைன்ல சுரிதார் எடுத்து அவன் ஆளுக்கு குடுத்தான் பார் அந்த ரவி கம்மனாட்டி, அவன நிறுத்தச்சொல்லு நான் நிறுத்தறேன். இத எல்லாத்தையும் விட சனிகிழமை மாயாஜால்ல மத்தியான ஷோ முடிச்சிட்டு, அங்க எல்லாரும் ஜோடி ஜோடியா சுத்தறத பார்த்து வெறுத்து போயி, பின்னாடி கிச்சாவ உக்கார வெச்சு ECR-ல வண்டிய ஓட்டிகிட்டு வரும் போது, ரெண்டு HR பொண்ணுகள வெச்சு டிரிப்பில்ஸ் அடிச்சு போனாம் பார், அந்த பக்கத்து புராஜக்ட் டீம் லீட், அவன நிறுத்தச்சொல்லு நான் நிறுத்தறேன்.
She : போடாங்க… உனக்கு என்ன மனசுல பெரிய கமலஹாசன்னு நெனப்பா? உனக்கு ஒழுங்கா ஒரு … செரி. அத விடு. இப்ப நீ நிறுத்தப்போறியா இல்லயா?
He : அட ஆண்டவா. என்ன தான் வளர்ந்தாலும், சில விசயங்களுக்கு bye-bye சொல்ல முடியாதுன்னு இந்த பொண்ணுகளுக்கு புரிய வைக்க மாட்டியா? அதான் சொன்னனே புள்ள. அவங்கள நிறுத்தச்சொல்லு நான் நிறுத்தறேன்.
She : நான் எதுக்கு அவங்கள நிறுத்தச்சொல்லனும்? நான் நிறுத்த வேண்டியத நிறுத்திக்குறேன். அப்பறம் பார்போம்.
He : ஙே!…

அது ஒண்ணுமில்லீங்க, புலிய பார்த்து பூன சூடு போட்ட கத தான். ஏதோ ஒரு தில்லுல போட்டியில நானும் கலத்துக்கலாம்னு முடிவு பண்ணி என்னால ஆனத எழுதிட்டேன். புடிச்சிருந்தா இங்க வந்து ஒரு ஓட்டு போட்டுருங்க…

written by Prakash G.R.

He is a regular reader of this blog and after reading the Tamil LIP for Win XP he decides to install it. After seeing Tamil UI, She is much interested in this.

She : ஹேய், இது சுப்பரா இருக்குதே. எப்படி பண்ணின?
He : மைக்ரோசாப்ட்காரனே இத குடுக்கறான். defaultஆ வராது. நம்ம தனியா இன்ஸ்டால் பண்ணிக்கனும்
She : It looks cool da. தமிழ்ல டைப் பண்ண கூட முடியுமா?
He : இதோ (He நோட்பேட் எடுத்து தமிழில் டைப் செய்கிறான்)
She : எப்படி டைப் பண்ணறது? தமிழ்ல நெறய கேரக்டர்ஸ் இருக்கே. எல்லாமே கீபோர்ட்ல இருக்கா இல்ல a-m-m-a இன்னு டைப் பண்ணினா அது அம்மா-ன்னு translitrate பண்ணிக்குமா?
He :இல்ல. translitrate பண்ணற மாதிரி நெறய சாப்ட்வேர் இருக்கு, ஆனா directa விண்டோஸ்ல டைப் பண்ணறது கொஞ்சம் வித்தியாசமா பண்ணனும்.இப்போ கோ வேணும்னா மொதல்ல க டைப் பண்ணனும் அப்புறம் ஓ டைப் பண்ணனும். க+ஓ=கோ தான?இந்த மாதிரி ம+ஈ=மீ வரும்.
She : நல்லா தான் இருக்கு. ஆனா இப்படி உயிர் எழுத்து மெய் எழுத்து சேர்ந்து டைப் பண்ணினா உயிர்மெய் எழுத்து வரும்னு நமக்கு தெரியும். ஒரு எழுத படிக்க தெரியாதவன் வந்தா அவன் எப்படி டைப் பண்ணுவான்?
He : ஙே!!!

written by Prakash G.R.

She is not feeling well and so He decides to help her in kitchen for the whole of next week. But looks like its a little hard. Look at what happens every evening.

Day 1:
She : போடா. நீ கொஞ்சம் கூட செரி இல்ல?
He : என்ன She? காலைல நான் வீடு கூட்டி விட்டுட்டு தான போனேன்?
She : வீடு கூட்டினா போதுமா? பாத்திரம் எல்லாம் கழுவி வச்சிட்டு போக வேண்டியது தான?
He : செரி, செரி. நாளைக்கு பாத்திரம் எல்லாம் கழுவி வெச்சிட்டு போறேன். போதுமா?

Day 2:

She : போடா. எனக்கு உடம்பு செரி இல்லாதப்ப கூட நீ எனக்கு ஒழுங்காவே help பண்ண மாட்டேங்கற
He : என்ன ஆச்சுமா? நான் தான் காலைல போகும் போது எல்லா பாத்திரத்தயும் கழுவி வெச்சுட்டு தான போனேன்?
She : இல்ல நீ வாஷ் பேசின்ல இருந்தத மட்டும் தான் கழுவின. வெளிய வெச்சு இருந்த அந்த குக்கர் கழுவவே இல்ல
He : செரி, செரி. நாலைக்கு கரெக்டா எல்லா பாத்திரதயும் கழுவிடுறேன். ஓகேவா?
She : பாக்கலாம்

Day 3:

She : போடா. நீயும் உன்னோட ஹெல்ப்பும்
He : என்ன ஆச்சு? குக்கர் கழுவி தான வெச்சிட்டு போனேன்
She : ஆமா. எல்லா பாத்திரதயும் கழுவி எங்க வெச்ச? வாஷ் பேசின் பக்கத்துலயே கழுவின பாத்திரத்த எல்லாம் வெச்சு இருக்க. அதுக்கு அடுத்ததா கழுவின பாத்திரத்துல இருந்து தண்ணி தெரிச்சு எல்லாம் அழுக்கு. நான் மறுபடியும் எல்லா பாத்திரத்தயும் கழுவினேன்
He : செரி, செரி. கழுவின கையோட, பாத்திரத்த எல்லாம் கீழ வெச்சுடுறேன்

Day 4:

She : போடா. நீ ஒரு ஹெல்ப்பும் பண்ண வேண்டாம்.
He : என்ன ஆச்சு She? இன்னைக்கு எல்லா பாத்திரமும் கழுவி கீழ தான வெச்சிட்டு போனேன்?
She : ஆமாம். சும்மா சும்மா பாத்திரம் மட்டும் கழுவி வெச்சிட்டு போனா போதுமா? இது தான் நீ எனக்கு ஹெல்ப் செய்யற லச்சனமா? நானே தான் குக் செஞ்சு சாப்பிடனுமா?
He : செரி, செரி. நான் ஆபிஸுக்கு போகும் போது குக் பண்ணி வெச்சிட்டு போறேன் போதுமா?

Day 5:

She : போடா. நான் தான் மொதல்லயே சொன்னனே. நீ என்ன நல்லாவே பார்த்துக்க மாட்டேன்ங்குற
He : என்னம்மா ஆச்சு? நான் எல்லா வேலையும் செஞ்சு வெச்சுட்டு தான போனேன்?
She : ஆமா. டைய்லீ நீ என்ன விட்டுட்டு ஆபிஸ் போயிடுற. உனக்கு என் மேல அன்பே இல்ல. என்னிக்காச்சும் லீவு போட்டு என்னை பார்த்துகிட்டியா?
He : ஙே!!!!!

written by Prakash G.R.

Following the story of a saree, here comes the story of a shirt. Again, x% of real mixed with y% of reel …

A nice, bright, sunny morning. He is getting ready for the office.

He : Sheee. enna pannikittu iruka?
She : kalan kaathala kathatha da. Sudoku fill pannitu iruken
He : mudichitiya?
She : illa. innaiku konjam kastam pa. innoru 10 minutes aagum
He : oh. innaiku ‘hard’aa?
She : chee chee. hard ellam easy pa. innaku medium
He : (totally confused. but didn’t want to ask any explanation) seri enaku office iku ippave time aachu. pogum pothu petrol veda podadum. enaku dress iron panni vaikariya? naan kulichitu vanthuduren?
She : unaku enkitta ethachum vela vaangalina saapadu erangathe. seri. entha dress iron pannatum?
He : ethachum onnu pannu
She : vendam. apuram kulichitu vanthathum, ethuku itha poi iron panninenu kepa. neeye sollu
He : hmmmmm antha black T-shirt + Lee blue jean
She : ennathu wednesday ellam T-shirt, jean pottutu? olunga decenta kalyanamaana paiyan mathiri oru shirt pant pottu po
He : (its already late and don’t want to argue on anything) okie … appa antha red shirt and black pant?
She : un kitta irukara formal dresslaye athu onnu than urupadiya iruku. atha adutha week Sree reception ikku podanum. vera sollu
He : hmmmm atha black checked shirt?
She : venam, atha intha maasam mattum 3 thadava pottutu poita. unaku vera shirtae illayannu officela kindal panna poranga
He : seri, seri. antha light blue shirt? atha romba naala poda naan
She : athu venam da. athu konjam palasu aana mathiri theriyuthu. atha inime nee office ku podatha pa.
He : aaah. appo antha plain brown shirtu?
She : athuku matcha white pant than nalla irukum, but antha pant alluka iruku. thuvaikanum
He : seri, time aachu ma. nee ethayavathu onnu iron panni vai. naan kulika poren.

[He takes bath and comes out only to see that the red shirt and black pant is ironed]

He : Hey She. ithu Sree reception ikku podanumnu sonniye?
She : illa pa. Sree reception ikku unaku puthusa shirt onnu intha weekend poi vaangikalam. neeyum shirt vaangi romba naal aachu illa?
He : seri
She : appadiye enaku oru Saree eduthidalam pa. nee mattum puthu dress potutu naan palaya dress potta nalla irukathu. enna ok thana? Seri unaku office ikku neram aaguthunnu sonna illa? masa masa innu nikkatha kilambu pa. poo. poo. poooyaaaaa.
He : ……

written by Prakash G.R.

Now-a-days, many people started asking me, ‘How is married life?’. The shortest answer I can give is: “Look at the change in my e-mail’s signature”. For those who didn’t notice it yet, it has changed from “I drink, therefore I am” to “Talking between men and women never solves anything. Where we think, they feel”.

Things are much different now. One classic example is the way I look at purchases. Earlier it used to be simple. All I have to do, is browse over the T Shirt section and find a nice looking one and try it. If it fits, buy, else reject it and keep searching. Same for a jean. Either blue or black ones which fits me. Now this simple algorithm is no more applicable. It’s become much more complex than the Google’s page rank algorithm. I cannot explain it in a blog. Not because I’m going to submit a PhD paper on the subject to MIT or CMU, but because of the simple reason that I don’t understand it.

I thought I’d write down the conversation between me and her during her saree purchase. But then real is just real and doesn’t taste without any unreal added to it. So naduvula angangae maane, theane, ponmaane ellam pottu, I’ve spiced up the real conversation. It’s up to you to guess which part of the below is real and which is not. Since it’s a mixure of real and unreal, I’m borrowing Ferrari’s He-She characters here. (Hope he won’t mind!)

In a saree shop:
She: innaiku vanthu fulla unnoda choice than. seria?
He : kattayama. ennoda alagikku supera oru pudavai select pannaren par.
She: (konjam poi kovathoda) athu yaruda alagi? nee enaku than pudavai eduka vanthu irukennu nenachen?
He : hee, hee. nee than enaku alagi. unna thavira vera yaru?
She: athana parthen.
He : unaku blue, green ellam nalla irukathu, red illa orange colorla saree edukalam. ok va? (to the salesman) konjam red, orange color saree ellam eduthu kudunga.
She: aiyee. nee yum unnoda tastum. enaku red color pidikave pidikathu. (to the salesman) neenga purple bluela greeen kalanthamathiri shadela sarees eduthu podungalen.
[Note: Males are color blind. Of course with a little effort they can distinguish between dark blue and grey, but can't differentiate between greenish blue shaded purple and bluish green shaded purple. In fact they don't even know the names of more than 10 colors]
He : intha first pudavai nalla iruku illa?
She: ei. enna nee. first eduthu kaatura dressa yaravathu udane select pannuvangala? innum neraya pudavai parthutu than select pannave aarambikanum
He : hmmm. munna pinna pudavai eduthu iruntha ithu ellam theriyum
She: (to the salesman) kasa kasa innu design illama simple designa irukanum, kattuna nalla granda theriyanum. antha mathiri sarees eduthu podungalen.
He : (in a nakkal tone) simple and grand - rendum opposite illa?
She: aiyooo. looseada nee? design simplea irukanum. aana atha wear pannana, namma granda theriyanum.
He : ohh. appadiya. ippo puriyuthu.
[Note: Males are the most simplistic poor creatures you can ever meet. They are programmed to respond only to boolean values and this kind of fuzzy logic is really too much for them. If they immediately say that they understand, it means they would never get it. If they argue for a while and then say 'oooh! appadi solla variya? ippo than intha visayam en mara mandala eruthu', it means they realize that either they can't understand the logic or they can make you understand the reality]
(the search continues for more than an hour, and meanwhile someone else is looking at the saree, which is first saree He and She saw)
She: antha saree onnu mothalla eduthu vachen illa, atha edunga.
He : athu nalla illannu sonniye, reject pannineyema
She: illapa. appave naan select panniten. vera nalla design ethachum iruntha atha eduthukalamnu nenachen. but vera ethuvume nalla illapa. so athaye namma select pannikam. ok va?
He : enaku ennamo antha color pudikave illa theriyuma? antha pakkam light orange shadela oru …
She: konjam summa iru. unaku saree parkave theriyathu. unna ellam naan saree vaanga kootitu vanthen paaru. neenga itha sareeya pack pannuga sir.
Salesman:intha blowse material cut panni eduthudilama madam?
She: illainga. vendam. naan tailor kitta kuduthu eduthukuren.
[Note: If He is lucky and has done some good things in his mundina piravi, the saree comes with an attached blowse. Else finding a perfect match for the saree is really hard. Sometimes the saree, which She would select after an through search of more than hour, will get rejected simply because there is no "perfect" matching blowse]

Coming out of the shop…
He : parava illa. oru valiya two hourslaye shopping mudinchuthu. oru nalla hotel ikku poi supera oru chicken briyani onnu vettitu, padathuku ethachum polama?
She: ennathu shopping mudinchutha? enna vilayaduriya? innum sareeiku matcha in-skirt vaanganum. apuram valayal, kammal, hair band, nail polish ellam vanganum. athu poga intha saree design ikku etha mathiri enkitta chappala illada. athuvum onnu vaanganum. enna nee ippave saapida polamnu sollara?
He : huh? ithana iruka? (thinking for a while and finds there is no other go) seri. ithula enna iruku. vaa. nee solli naan vaangi tharama poyiduvena. poi purchase pannalam. movie innoru naal parthu kitta poochu.

After all the purchases are over & back home, He is exhausted and sitting in the sofa.
She: intha saree color paren. enaku nalla iruka enna?
He : supera iruku pa. naan kuda unaku blue shade ellam suit aagathunnu nenachen.
She: illa da. ithu suit aaguthu, but enaku ennamo nee sonna mathri red illa orange innum nalla suite aaguminnu nenaikaren
He : aama. athula nee innum romba alaga iruapa theriyuma?
She: enaku ennamo nee sonna antha light orange shadela iruntha sareeya vaangi irukalamo innu thonuthuda. thappu panniteno?
He : (in a consoling voice) illa di. parava illa vidu. antha kadaila iruntha lighting unna confuse panniduchu. ippo vaangiyachu. enna panna mudiyum?
She: aama da. nee sollarathu than correct. antha kadai lighting than confuse pannidichu. naalaiku namma poi intha sareeya kuduthutu atha edukukalam. nee sonna correcta than irukum
He : (little confused and giving a pathetic look) illama, kadaila appadi ellam thirupi vaangika maatan
She: aiyooo, loosu. naan unna mathiri illa. vivarama, blowse cut pannave illaye. sareela blowse cut pannita than avan return eduthuka maatan. naan than atha cut pannamaye vaangitu vanthutene. so naalaiku return kuduthitu vera vaangikalam
[Note: Guys, if you are smart enough, now you know what to do when you buy a saree...]
He : (in a low voice) seri antha chappal, nail polish, kammal etc ellam enna panna? athellam return eduthuka maatane
She: unaku ethuvume theriya maatenguthuda. athellam yarachum return pannuvangala? athu ellam irukatum da. naan eppovavathu use pannikuven. naalaiku eduka pora saree ikku matcha ellam innoru set vaangikitta poochu.
He : (wanted to shout, but, in a feeble voice) seri di. nee sonna ok than. naalaiku poi sareeya mathikalam
She: innaiku than naan select panniten. naalaiku vanthu fulla unnoda choice than. seria?
[Note: now read the very first line of this conversation]
He : (with no other words to say) hmmmmmm.

thodarum …

written by Prakash G.R.

I was about write a blog on my last week trip to Bangalore, and yesterday evening I got delivered with a parcel. It had a Audio CD in it. I played it in my PC and was surprised by the conversation. It was between Mr & Mrs. God. I don’t know how someone recorded it and then why they want to sent it to me, but nevertheless the conversation was good. So here it goes along with my comments in between.

She: Naatha
He : Sol, Devi.
She: I have one doubt.
He : mmmm. Its Friday midnight and its already 12. What doubt you have at this odd time?
She: Any way the good things happen for good people and bad things happen for bad people. Why do you need to exist? Do you really have any powers? What can you do?
He : Hey, I’m after all God. I can do anything I want. hmmmm ok. Look at those two guys sleeping in the train. Are they good guys or bad guys?
She: You mean Prakash and Ravi? They are one of the very best guys I’ve ever seen. Why?
He : See what happens to them tomorrow.

/**
I don’t know why Mr. God chose us to demonstrate his powers to his wife. May be because we were the most innocent and good people on earth and his powers are best explained if tested on us **/

He : Devi, wake up. wake up
She: Naatha, its 3.30 in the morning and what are you doing?
He : Look at that guy Prakash. He woke up now itself. You know y?
She: Y? He wanted to go to bath room?
He : Nice guess. But no. The answer is the lady in the upper berth opened the window and chill air was on his face. He is in the lower berth and someone who was going to bath room bumped on his leg. Now he can’t sleep. I’ve made arrangements, so that no one will be in the station for receiving them

/**
Ada kadavule. unaku enna ippadi koduma paduthanumnu ethana naala aasai? ella en times. So as this fellow ‘arranged’, Guru and Sakthi were sleeping when we called from the station. We took an auto to their house.
**/

She: Naatha, whats up? These guys planned to start for some falls by 9 AM. Its 12.30 and they are still in the house. What did you do?
He : Simple, I made Varda to go late. You know he is always punctual. But somehow I made him a little late.

/**
You too, God? I’ve seen many people telling lies to impress their gal friends, but this is the first time I’m seeing someone telling lies to impress their wives! That too its the God. Halloooooo Mrs God. If you happen to read this blog, know that your man (or your God?) didn’t do anything. Its a usual thing for Varda to come late and ditch all the plans we have. hmmm. We actually planned to return to Bangalore by 3/4 that evening. But it was 2 PM when we left the city. We had Arasu’s bike and Varda’s car. Varda didn’t pay road tax for his car and its a TN registration. We got caught by an RTO. But Ravi showed his visiting card from Chennai and told him that we are on a trip from chennai and fooled him. After half-an-hour trouble, he let us go. We reached the falls by 5.30 and then started our return journey.
**/

She: Naatha, you said you will trouble these guys. They already visited the falls and are enjoying the trip now.
He : Hee Hee Hee, The lunch was good and so I slept for sometime. Boom. Now look at that. Varda’s car is not going to move after this.
She: Oops! Let me see how these guys handle this. I think they can’t even call anyone because there is no network in that area.

/**
The clutch plates in Varda’s car worn out all of a sudden. As Varda is a very very good driver, there could be no other reason that a person wanted to impress his wife with his powers. Guru and Ravi went in Arasu’s bike to get some mechanic from the near by village (24kms away from the spot). Others (me, Madan, Varda and Arasu) stayed back with the car.
**/

She: Naatha, look at them. They are enjoying the evening sunset, singing and enjoying their time.
He : True. Let me ask our Varuna Bhagavan to have some drizzle. Let them settle inside the car

/**
Bad move Mr. God. We all enjoyed a little drizzle Meanwhile, it was getting darker and we managed to get a helping hand from a tempo driver. He was ready to tie the car to his vehicle and pull it till the next village.
**/

She: Looks like they are going out of trouble.
He : You think the game is over now? (in his cellphone) Hello, Varuna. Yeah its me again. Can you make rain instead of drizzle? No, No, No. It should rain cats and dogs. Yeah. Yeah. Got it? Ok I’ll talk to you later. Bye. (ends cellphone talk) Devi, See the show now.

/**
It rained heavily and the water was flowing above our knees. To make things worse, the rope got cut and we have to get down to fix it. After all these thamasha, we managed to reach the place by 9.30 PM. Luckily we could get some bread and Miranda for dinner. The getogether dinner planned in Bangalore with all our classmates there, was cancelled an hour back.
**/

She: Now what? They have called the Hyundai help line. The service van is already on the way. They are going to get the car repaired; go back to Bangalore in 2 hrs; booze in some bar; go to sleep. Isn’t it?
He : Haa, Haa, Haa. Wait Devi. Its not over yet. You think those service guys are going to get the car ready? You are mistaken. They planned to take the car to Mysore. Along with the car guys have to go to Mysore now. All their plans are ruined Haa. Haa. Haa.

/**
Its not over yet. The Hyundai service personnel were from Mysore (the place we got struck up was very near to Mysore than Bangalore). They were not ready to tow the car to Bangalore and we were not ready to go to Mysore. Finally we both agreed that We’ll tow the car till Mandia, a place 30 kms away and from there we split. We’ll go to Bangalore in a Cab they’ll book for us and they will tow the car to Mysore get it repaired and bring it back to Bangalore on Monday. It was heavily raining and Arasu said that he will drive the bike till Mandia.
**/

She: Poor guys. It must be a pathetic day for them. Looks like finally its over.
He : Devi, don’t underestimate my powers, the worst is yet to come.

/**
Just like her, we too thought its over. But it was not. The guys didn’t know the way to Mandia. Somehow we got directed in a wrong way and we were wandering in many places . At a point Arasu gave up. He said he can’t drive any more. I started driving and then only I realized why he said like that. There is no proper road, it was dark and the chilled rain drops were piercing till your bones. If that isn’t enough, the headlight’s high beam went off. So I have to use only the low beam, means I can’t see beyond 4/5 feet before me. Ravi even said that there was a big snake that fall on the bonnet of the car!!!
**/

She: Naatha, I feel this too much. They are poor innocent guys!
He : Hmmm. I told you right, I’ll show my powers. Now what do you feel?
She: I’ve another doubt. Neenga nallavara, kettavara?
He : What? How do you expect me to reply? Like Kamal?
She: No. Are you God or Satan? Now I got cleared of my earlier doubt. The mere existence of God is to make sure that good things happen to good people and bad things happen to bad people. It doesn’t happen just like that. But you are doing it the other way. Tell me. Are you God or Satan.
He : (Confused, thinks for a while) Hee. Hee. Hee. True Devi. This is just a part of my Thiruvilayadal. Think in this way. All they wanted to do was to visit the falls. They did visit the place. Apart from that, these experiences were an addition. It might be troubling at present, but later when they turn back and see, they might have got a rich experience. They will proudly tell their friends about these experiences. Who knows that crazy guy Prakash might even write a blog about it!
She: Enough of your valiyal smiles and samalips. Now set it right.
He : Hee. Hee. Hee. Ok.

/**
The dialogs in CD story ends there, so were our troubles. One of the service person came and said that he need the bike, to go in front of the cars and search for the way. I happily jumped into the car. In another 15 mins, we were in Mandia. (It looks like were already there for a while and roaming around the city instead of entering) None of us were ready to travel for another 100 kms. It was already nearing 2 AM. So we settled down in a hotel there. The next morning, we took a train to Bangalore and reached there by afternoon. After that we went to lunch at Varda’s house, slept for a while, booze at the bar and returned back to Chennai. Nothing great enough to get bloged. Hmmmm, looks like for me to blog on something, the Gods must go crazy.
**/

written by Prakash G.R.